تجزیه و تحلیل جرم افترا

افترا در معنای لغوی خود عبارت است از دروغ گفتن و در لغت عرب افترا به معنی دروغ بافتن ذکر شده است . افترا در اصطلاح حقوقی نیز عبارت است از نسبت دادن صریح و واضح یک فعل مجرمانه به دور از حقیقت به فرد یا افراد معینی به یکی از طریقه های مذکور در قانون مجازات اسلامی، منوط به اینکه صحت و درستی فعل مجرمانه نسبت داده شده در نظر محاکم و مقامات قضایی ثابت نشود . البته شایان ذکر است که این تعریف گستردگی و پیچیدگی دارد و افترای خاص ( قذف ) را نیز شامل می گردد ؛ ولی قذف از جرایم مشمول حد است و حکم مخصوص به خود را دارد که توسط قاضی مشخص می گردد .

به عقیده بهترین وکیل تهران جرم افترا در زمره جرایمی است که شخصی به وسیله‏ نوشته ( یک سند کتبی یا مجازی ) و گفتار و یا حتی اعمال و کردار خود مرتکب اعمال‏ مجرمانه‏ ای علیه شخصیت دیگری می‏ شود . فردی که بر روی او این جرم انجام شده می تواند ادعای خود را در دادگاه اثبات کند.

در سال 1355 مقنن در ماده 279 قانون جزای عرفی‏ و به دنبال آن در ماده 269 قانون مجازات عمومی مصوب‏ 1304 به بیان جرم اقترا پرداخت و آن را تشریح کرد . در سال 1313 ، قانونگذار تحت عنوان اشاعه اکاذیب در بند ( ب ) ماده 269 مکرر الحاقی به قانون مجازات عمومی ، مفهوم‏ حقوقی افترا را گسترش داده و نسبت دادن اعمال خلاف‏ حقیقت و واقعیت به ‏طور مستقیم یا غیر مستقیم و از طریق نقل قول به اشخاص یا مقامات رسمی دولتی و اداری را خواه صریحاً و یا تلحویحاً ازمصادیق جرم‏ افترا شناخت و آن را قابل پیگرد قانونی دانست .

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ، قانونگذار در مواردی در باب‏ حدود قصاص تحت عنوان قذف و در کتاب پنجم قانون‏ مجازات اسلامی در ادامه  فصل بیست و هفتم ، از مواد 697 الی ‏ 700 تحت عنوان افترا و توهین و هتک حرمت ، مقررات‏ سابق قانون مجازات عمومی حاکم بر جرم افترا را با تغییراتی‏ مختصر ، تصویب کرد .

در قوانین متفرقه دیگری نیز جرم افترا در نظر گرفته شده است که از جمله آنها می توان به موارد زیر اشاره کرد :

1 ـ قانون مطبوعات مصوب 24/12/1364 ، بند 6 ماده 8 و مواد 32 و 30 و تبصره ماده 31 ، که جرم افترا از طریق‏ مطبوعات پیش بینی شده است . ( این قانون مخصوص اصحاب رسانه و جرایم آنها می باشد) .

2 ـ قانون انتخابات ریاست جمهوری اسلامی مصوب 5 / 4 / 1364 ؛ مواد 71 و 92

3 ـ قانون انتخابات مجلس شورای اسلامی مصوب 9 / 12 / 1362 که در خصوص ممنوعیت هتک حرمت و حیثیت نامزدهای انتخاباتی مقرراتی وضع شده است .( این قوانین در خصوص نامزدها و سپس نمایندگان مجلس است .)

قانونگذار، صرف اندیشه و تصمیم به ارتکاب جرم فرد را مجازات‏ نمی‏کند و انجام فعل خارجی را برای تحقق جرم ضروری می‏داند و باید وقوع جرم اثبات شود. به همین دلیل گفته میشود که تا هنگامی که افترا به گوش دیگر افرادی نرسد و در اندیشه فرد باشد نمی توان برای آن مجازاتی در نظر گرفت .

نکته دیگر این است که جرم افترا باید نسبت به شخص یا اشخاص یا مجموعه ویژه و منحصر به فردی باشد ، به طور مثال نمی توان مجموعه ای از انسان های هم طبقه را مورد افترا قرار داد و سپس برای عمل این فرد جرم و مجازاتی تعیین نمود .

اگر توسط شخص یا اشخاصی مورد افترا قرار گرفته اید و در جستجوی وکیل برای دفاع از حیثیت و شرافت خود هستید ؛ کافی است با گروه وکلای سفیر صلح به شماره 26643908 ـ 021 تماس حاصل نمایید و از خدمات حقوقی ما بهره مند شوید .

0 پاسخ

ارسال یک پاسخ

می خواهید در گفتگو ها شرکت کنید؟
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *