ثبت شرکت : عدم امکان تصدی دو سمت

طبق قوانین ثبت شرکت ؛ یکی از شرایط مدیرعامل شرکت این است که ایشان در زمان واحد نمی تواند مدیریت عاملی دو شرکت را بر عهده داشته باشد . بحثی که اینجا پیش می آید مسئله دوگانگی رئیس هیئت مدیره در ساختار تشکیلات هیئت مدیره است . دوگانگی به موقعیتی اطلاق می شود که یک فرد در شرکت دو سمت مدیریت عامل و ریاست هیئت مدیره را بر عهده دارد .

مدیران عامل قدرتمند ترین و با نفوذ ترین افرادی هستند که مسئول عملکرد یک شرکت هستند . به هر حال این بحث وجود دارد که دوگانگی ممکن است عملکرد را کاهش دهد ؛ زیرا قدرت سازمان ، اختیار و جهت گیری سهامداران محدود می شود . با تقسیم این دو منصب و جداسازی کارها ، قدرت و اختیار هیئت مدیره بواسطه پراکندگی بیشتر افزایش می یابد .

برحسب تمایلات سهامداران ، سوئینفلد ، در سال 1991 استدلال می کند که یک مجری که هم به عنوان مدیر عامل و هم رئیس هیئت مدیره فعالیت می کند ممکن است به نقش بازی کردن تمایل پیدا کند . چنانچه این منصب ها تفکیک شوند ، این تمایل هیئت مدیره را در موقعیت بهتری قرار می دهد تا منافع گروههای گوناگون سهامداران را مدنظر قرار دهد .

با تفکیک کردن نقش مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره ، هیئت مدیره قادر خواهد بود به طور موثرتری تصمیمات خود را در رابطه با مدیریت و عملکرد سرمایه اجرا کند .

بعلاوه نبودن دوگانگی ، همچنین به هیئت مدیره اجازه خواهد داد رابطه نزدیکتری با گروههای مختلف سهامداران از قبیل کارمندان و مشتریان داشته باشد که عملکرد سرمایه فکری شرکت را افزایش خواهد داد .

سوال دیگری که در اینجا مطرح می شود این است که آیا یک شخص می تواند به طور همزمان در دو شرکت رقیب به سمت مدیریت عامل انتخاب شود ؟ در حقوق ایران به این سوال پاسخ منفی داده شده است . به موجب ماده 126 لایحه اصلاح قانون تجارت مصوب 1347 : « …… هیچکس نمی تواند در عین حال مدیریت عامل بیش از یک شرکت را داشته باشد … » همچنین این مطلب در ماده 46 قانون اصلاح موادی از قانون برنامه چهارم توسعه از آنجا که به عنوان یکی از موارد اختلال در رقابت می باشد ، بیان گردیده و ممنوع اعلام شده است . مطابق ماده مذکور : « هیچیک از مدیران ، مشاوران یا سایر کارکنان شرکت یا بنگاه مجاز نیستند با هدف ایجاد محدودیت یا اخلال در رقابت در یک یا چند بازار ، به طور همزمان متصدی سمتی در شرکت و یا بنگاهی مرتبط و یا دارای فعالیت مشابه باشند . » با جمع این دو ماده می توان گفت که در این معنا از رقابت با شرکت یعنی پذیرفتن سمتی در شرکت های دیگر با توصیفی که در مواد فوق آمده است ، پذیرفتن سمت مدیریت عامل به هر نحو ممنوع است ؛ اما پذیرفتن دیگر سمت های مدیریتی باید به هدف ایجاد محدودیت و یا اختلال در رقابت باشد تا مشمول ممنوعیت گردد . همان طور که از مواد فوق برداشت می شود ، پذیرفتن سمت مدیریت در شرکت های رقیب در ایران ، برای سایر مدیران ( اعضای هیئت مدیره ) به طور صریح ممنوع اعلام نشده است ، مگر در صورتی که شرط مذکور در ماده 46 تحقق یابد .

اما پذیرفتن سمت مدیریت در شرکت های رقیب ، به طور همزمان ، در حقوق انگلستان ، مجاز دانسته شده است ، مشروط بر اینکه مدیر اطلاعات محرمانه ای را که به موجب سمت خود راجع به امور یک شرکت به دست آورده برای شرکت های رقیب فاش نسازد و منافع یک شرکت را بر منافع شرکت دیگر ترجیح ندهد ؛ در غیر اینصورت ، امکان اقامه دعوی علیه او بر مبنای « رفتار تبعیض آمیز غیر منصفانه » وجود خواهد داشت .

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

دوست دارید به بحث ملحق شوید؟
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *