ضرب و جرح چیست و در چه مواردی اتفاق می افتد ؟

ضرب و جرح

ضرب و جرح در واژه به معنای نزاع کردن و ستیزه کردن معنی شده است و شخصی که دست به چنین اقدامی می زند منازع به معنای نزاع کننده یا ستیز کننده نامیده می شود .
در اصطلاح حقوقی ؛ منازعه را دیگر باید تحت عنوان جرم منازعه و نه صرف کلمه منازعه بررسی کرد ؛ چرا که رفتار وارد شده در حوزه حقوق کیفری با عنوان جرم عنوان می شود و لذا بهتر است که این اقدام ممنوعه با عنوان جرم معرفی گردد . قانون گزار در معرفی و تشریح جرم منازعه مثل شیوه همیشگی و غالب خود در معرفی جرایم از ارائه تعریف صریح و مشخصی اجتناب کرده و روش توصیف و تبیین را انتخاب نموده است .

مجازات های منازعه

طبق ماده ۶۱۵ قانون مجازات اسلامی که در حال حاضر اساس قانونی این جرم منازعه را شکل می دهد : « هرگاه افرادی با یک دیگر منازعه کنند هر کدام از شرکت کنندگان در نزاع بر حسب شدت جرم به مجازات های زیر محکوم می شوند :
۱ ـ در صورتی که نزاع در نهایت منجر به قتل شود از یک تا سه سال برای هرکدام از افراد شرکت کننده ؛
۲ ـ در صورتی که منجر به نقص عضو گردد به حبس و زندان از شش ماه تا سه سال ؛
۳ ـ در صورتی که منجر به ضرب و جرح شود به حبس و زندان از سه ماه تا یک سال ؛
تبصره ۱ ـ در صورتی که اقدام شخص دفاع مشروع تشخیص داده شود مشمول این ماده نخواهد شد .
تبصره ۲ – مجازات های بالا مانع اجرای مقررات قصاص یا دیه فرد نخواهد شد .
نظر به این ماده باید این گونه اذعان کرد که : جرم منازعه اقدامی دو جانبه است و از طرف افرادی مشخص و معین که در نهایت موجب جرایم قتل ، نقص عضو و ضرب و جرح می شود . به همین علت باید گفت که جرم منازعه ربط بسیار عمیق و پر معنا با جرایمی بر علیه تمامیت جسمانی افراد داشته و تحقق آن بسته به اتفاق افتادن جرایم خاص ( و نه هر جرمی ) است و از این نگاه باید جرم منازعه را « جرمی وابسته » محسوب کرد .

ضرب و جرح

جرم منازعه در سال ۱۳۱۳

در سال ۱۳۱۳ با اضافه کردن ماده ۱۷۵ به قانون مجازات عمومی ۱۳۰۴ جرم منازعه به عنوان یکی دیگر از جرم های کیفری شناخته شد و قدم به عرصه جرم انگاری گذاشت و به عبارتی می توان گفت که متولد شد . ماده ۱۷۵ اذعان می داشت : « هرگاه در طول منازعه که چند شخص به خصوص در آن دخیل باشند و قتل یا جرح و ضرب اتفاق افتد و مرتکب این عمل مشخص و معلوم نباشد هرکدام از این افراد در صورت انجام گرفتن قتل به یک تا سه سال و در صورت انجام گرفتن جرح به سه ماه الی یک سال و در صورت انجام گرفتن ضرب به سه تا شش ماه حبس تادیبی مجازات و محکوم می شوند . » در سال ۱۳۱۸ ماده ۳۱۹ قانون دادرسی وکیفری ارتش نیز در مورد نظامیان اقدام به پیش بینی جرم مذکور نمود .
به موجب این ماده : « هرگاه در منطقه عملیات ارتش در اثنا منازعه که چند نفر نظامی در آن مشارکت داشته اند قتل یا ضرب یا جرحی واقع شودو مرتکب شخصا معلوم نباشد هر یک از آن اشخاص به طریق پایین محکوم می شوند : ۱– در صورت قتل از سه تا ده سال حبس با کار ۲- در صورت جرح از یک تا سه سال حبس عادی ۳- در صورتضرب از یک تا شش ماه حبس عادی » در واقع با این چنین اقدامی قانون گذار لزو و ضرورت جرم انگاری را تایید کرده و ضرورت ممنوعیت آن را بیش از هر زمان دیگری نشان داده است .

جرم منازعه در سال ۱۳۶۲

جرم منازعه تا سال ۱۳۶۲ در محدوده اقدامات ممنوعه کیفری بود ولی پس از این سال با تصویب قانون مربوط به مجازات اسلامی ، قانون گذار در ارتباط با منازعه شکوت را انتخاب کرد و به عبارت دیگر ضرورتی به باقی ماندن این عنوان مجرمانه را احساس نکرد و در نهایت جرم منازعه را جزئی از ” جرم زدایی از نوع خاموش ” اعلام نمود ؛ با این توصیف هم چنان هم ضرب و جرح به عنوان یک جرم نظامی در نظر گرفته می شد.

مجازات ضرب و جرح
بهترین وکیل تهران می گوید از سال ۱۳۶۲ تا ۱۳۷۵ نشانی از جرم منازعه ( به جز منازعه به عنوان جرم نظامی ) در قوانین کیفری ایران نبود و اشاره ای به آن نمی شد .
به نظر یک مشاور حقوقی ضرب و جرح علاوه بر آثار حقوقی آثار اجتماعی هم خواهد داشت و به همین دلیل امروزه قانون گزار و مجری قانون به شدت بر همین مسئله تاکید دارد. انجام این اقدام در اماکن عمومی می تواند موجب رواج چنین رفتارهایی در جامعه گردد.
به همین علت جرم انگاری آن دقیق تر از همیشه انجام می شود.اگر در چنین پرونده هایی درگیر شده اید بهترین عملکرد این است که یک وکیل حقوقی استخدام کنید تا در روند این پرونده در کنار شما باشد .

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

دوست دارید به بحث ملحق شوید؟
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *