زمانیکه افراد با مباحث حقوقی و قضایی درگیر می‌ شوند ممکن است اتفاقات و حوادث غیر مترقبه زیادی رخ دهد. به عنوان مثال در مورد پرونده های حقوقی یکی از اصلی ترین بحران هایی که خواهان از سر می گذارد، این است که مبادا خوانده اقدام به فروش یا جا به جایی عین خواسته نماید. در چنین شرایطی قانون راهکارها و روش های زیادی در نظر گرفته است که احتمالاً مهم ترین آن ها قرار تامین خواسته و تبعا اعتراض به قرار تامین خواسته می باشد.

اما ممکن است خوانده نیز نسبت به صدور قرار خواسته اعتراض داشته باشد که در این صورت شرایط دیگری به وجود می آید. اما قبل از این که به تمام این مسائل بپردازیم، بهتر است تا جایی ممکن اطلاعات بیشتری درباره قرار تامین خواسته به دست آورید. در این مطلب تلاش کرده ایم توضیحات جامعی درباره ی این شرایط حقوقی بدهیم. با ما همراه باشید.

تامین خواسته چیست؟

تصور کنید که شما مال یا اموالی را در اختیار شخصی گذاشته اید و حالا همان مال منجر به ایجاد یک دعوای حقوقی میان شما و طرف دیگر شده است. همان طور که احتمالآً می دانید روند دادرسی به این دسته از پرونده ها ممکن است اندکی طول بکشد و همین ممکن است باعث شود تا طرف دیگر فرصت زمانی برای فروش یا انتقال مال مربوطه ( عین خواسته) را پیدا کند. در چنین شرایطی شما می توانید بدون اطلاع دادن به خوانده، از دادگاه تقاضا کنید که مال مورد نظر را توقیف کنید.

در صورتی که دادگاه با درخواست شما موافقت نماید در این صورت قرار تامین خواسته را صادر می کند. به عبارت دیگر دادگاه، عین خواسته را تا مزان روشن شدن تکلیف پرونده، در موقعیتی امن قرار می دهد.

این خلاصه ای ساده شدن از تعریف قرار تامین خواسته بود.

انواع تامین خواسته

ممکن است قرار تامین خواسته برای موارد مختلفی صادر شود که در ادامه به برخی از مهم ترین آن ها پرداخته ایم:

تامین دلیل: دادگاه به تقاضای شخصی که در پرونده ذی نفع است، از دلایل و مدارک اثبات دعوی خواهان صورت برداری می کند که به آن تامین دلیل می گویند. این نوع از قرار تامین خواسته، قبل از آن است که اثبات یا عدم اثبات دعوی خواهان پرداخته شود.

تامین دین: در صورتی که شخص بدهکار قبل از این که موعد پرداخت بدهی فرا برسد، تصمیم به سفر داشته باشد، باید برای خود کفیلی تعیین کند. چنان چه بدهکار از تعیین کفیل خودداری کند، طلبکار می تواند از دادگاه درخواست کند که او را وادار به تعیین کفیل کند که به این نوع از قرار خواسته، تعیین دین می گویند.

تامین خواسته کیفری: همان طور که از نامش هم مشخص است، این نوع از قرار تامین خواسته برای پرونده های کیفری به کار می رود. به این صورت که دادگاه به شخصی که از ارتکاب جرم دچار ضرر و زیان شده، اجازه می دهد که از اموال مجرم مقداری را توقیف کند. البته قبل از صدور چنین قراری، دادگاه باید دلایل متضرر را بررسی کرده و در صورتی که قابل قبول بودند، قرار تامین خواسته کیفری را صادر می کند.

تامین بینه: فرد می تواند قبل از آغاز دعوی از قاضی دادگاه بخواهد که شهود او را احضار کرده و شهادت آن ها را استماع کند. این مورد نیز از مصادیق تامین خواسته است.

تامین موقوف الاجرا بودن حکم قطعی: این نوع از قرار تامین خواسته توسط محکوم درخواست می شود. به این صورت که از دادگاه می خواهد اجرای حکم قطعی را تا زمان فرجام خواهی به تعویق بیاندازد.

ممکن است انواع دیگری از تامین خواسته هم وجود داشته باشد اما این ها مهم ترین موارد بودند.

شرایط صدور قرار تامین خواسته چیست؟

ممکن است خواهان در وهله ی اول از خود سوال کند که در چه شرایطی قرار تامین خواسته توسط دادگاه صادر می شود؟ در پاسخ باید بگوییم که شرایط مختلفی را برای این وضعیت می توان متصور شد:

قانون 107 آیین دادرسی مدنی به شرح و تفصیل به این موضوع پرداخته است. بنابراین قانون، تنها در سه شرایط است که تامین از خواهان گرفته نمی شود:

  • مواردی که مستند به سند رسمی باشند
  • خواسته ممکن است نابود یا تغییر پیدا کند.
  • اسناد تجاری ای که واخواست شده باشند.

میزان تامین خواسته در قانون به طور صریح مشخص نشده است اما بیشتر مواقع 15 الی 20 درصد از ارزش خواسته خواهند بود که باید در اختیار صندوق دادگستری قرار بگیرند. بیشتر مواقع قاضی دادگاه است که میزان تامین را مشخص می کند. نکته ای که باید بدانید این است که به محض تصمیم گیری قاضی، هیچ یک از طرفین نمی توانند به میزان تامین خواسته اعتراض داشته باشند.

یادتان باشد که دادگاه بدون تقاضای خواهان نمی تواند به شکل سرخود اقدام به صدور قرار تامین خواسته کند. خیلی وقت ها خواهان، دادخواست تامین خواسته را هم زمان با شکایت نامه ی اصلی به دادگستری تحویل می دهد.

نکته ای که باید بدانید این است که برای صدور قرار تامین خواسته باید ادله ای محکم و قابل استناد ارائه کنید. بنابراین همیشه هم این گونه نیست که دادگاه قرار تامین خواسته را صادر کند و برخی مواقع این دادخواست توسط قاضی رد می شود.

حتما و حتما دادخواست خود را باید به همان دادگاهی ارائه کنید که دعوای اصلی را ارائه کرده اید.

تامین خواسته چک و سفته

اگر دعوای شما مستند به چک یا سفته باشد، نمی توانید برای خساراتی که احتمال دارد در طول پروسه ببینید، دادخواست تامین خواسته داشته باشید. به عبارت ساده تر اگر فرضاً دعوای شما بر سر یک چک بلامحل بوده باشد، نمی توانید از دادگاه درخواست کنید که اموال خواهان را توقیف نماید.

یک وکیل چک بهتر می تواند در این مورد شما را راهنمایی کند.

در چه مواردی تامین خواسته لغو می شود؟

در وهله ی اول باید بدانید که چنان چه علت صدور قرار تامین خواسته، از بین برود و دیگر خطری اموال را تهدید نکند، قرار صدور تامین خواسته لغو می شود. به عنوان مثال اگر تامین خواسته ی شما از نوع تامین دین بوده باشد، چنان چه فرد از سفر خود منصرف شود، دیگر نیازی به داشتن کفیل نخواهد داشت و در نتیجه تامین خواسته لغو خواهد شد.

در صورتی که خوانده یا شخصی که نسبت به او شکایتی دارید، ظرف مدت ده روزه، نسبت به صدور قرار تامین خواسته اعتراضی نداشته باشد، تامین خواسته لغو خواهد شد.

هم چنین در صورتی که خواهان از تقاضای خود مبنی بر صدور قرار منصرف شود، قرار تامین خواسته لغو خواهد شد.

یادتان باشد که تمام دلیل صدور قرار تامین خواسته، در خطر بودن اموال مورد مناقشه است. با وقوع هر یک از شروط بالا دیگر نیازی نیست نگران این مورد باشید و در نتیجه صدور قرار تامین بی معنا خواهد بود.

اعتراض به تامین خواسته چگونه انجام میشود؟

در صورتی که دادگاه قرار تامین خواسته را صادر کند، ابلاغیه ای به دست خوانده خواهد رسید. بعد از آن خوانده 10 روز فرصت دارد که نسبت به این قرار اعتراض داشته باشد. اگر بعد از این مدت اعتراض نکند، طبعاً قرار تامین خواسته هم لغو خواهد شد.

البته باید در نظر داشته باشید که خیلی وقت ها، خوانده در ایران حضور ندارد. مهلت ده روزه برای افرادی است که ساکن کشور می باشند. برای اشخاصی که در خارج از کشور به سر می برند، مهلت زمان اعتراض به قرار تامین خواسته 30 روزه خواهد بود.

اعتراض به تامین خواسته در مورد پرونده های مهریه

به نظر بهترین وکیل تهران یکی از اصلی ترین موارد مربوط به قرار تامین خواسته درباره ی پرونده های مهریه است. خیلی وقت ها ممکن است زوج به خاطر شانه خالی کردن از پرداخت مهریه، اقدام به فروش یا جا به جایی اموال خود می کند. در چنین شرایطی زوجه می تواند با در اختیار داشتن اصل عقد نامه به دادگاه مراجعه کرده و خواستار صدور قرار تامین خواسته شود.

به این ترتیب دادگاه به اندازه ی مهریه ی مندرج در عقدنامه، اموال زوج را توقیف می کند تا امکان فروش یا جا به جایی آن ها وجود نداشته باشد. اما از آن جایی که مهریه به نرخ روز حساب می شود و روند دادرسی چنین پرونده هایی هم ممکن است طولانی شود، دادگاه مبلغی مازاد بر اصل مهریه نیز در تامین خواسته می آورد تا چنین مشکلاتی به وجود نیاید.

نحوه ی اعتراض به تامین خواسته در مورد پرونده های مهریه نیز به همان شیوه های معمول است. خوانده یا زوج می تواند ظرف مدت زمان 10 روز بعد از رسیدن ابلاغیه اقدام به اعتراض نماید.

تامین خواسته و مستثنیات دین

همان طور که می دانید خیلی مواقع عین خواسته مربوط به مستثنیات دین باشد. در چنین شرایطی اگر خواهان درخواست صدور قرار تامین خواسته برای این دسته از موارد داشته باشد، چنان چه امکان این وجود داشته باشد که قرار تامین خواسته منجر به فروش یا مزایده و در نهایت صدور قرار تامین خواسته شود، قاضی دادگاه نباید حساسیت زیادی به خرج دهد.

در نهایت این که باید بگوییم بهترین روش اعتراض به صدور قرار تامین خواسته، به کمک یک وکیل خبره و ماهر امکان پذیر خواهد بود. او بهتر از هرکسی می تواند جزئیات چنین اقدام حقوقی ای را برایتان شرح دهد.

موفق و پیروز باشید

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *