احتمالا شما هم می دانید که دادگاه ها محل جدال مدارک و اسناد است. هرکدام از طرفین دعوی تلاش دارند که با ارائه ی سندهای محکم تر نظر قاضی و دادگاه را به خود جلب کنند و در نهایت پیروز میدان باشند. اما برخی مواقع ممکن است که صحت مدارک طرف یکی از طرفین دعوی مورد شک و تردید قرار بگیرید. به همین خاطر است که از دادگاه درخواست می کند که قرار رسیدگی به اصالت سند صادر کند. معمولا دادگاه ها برای بررسی اصالت و صحت سند از روش های مخصوصی استفاده می کنند اما قبل از این که به این مسئله بپردازیم می خواهیم در مورد شرایطی صحبت کنیم که دادگاه را وادار می کند در مورد اصالت و صحت سند تحقیق و بررسی کند. تصور می کنیم که این مهم ترین مسئله باشد. با ما همراه باشید

شرایط صدور قرار رسیدگی به اصالت سند در دادگاه

خب اولین شرط برای ورود دادگاه به بررسی بیشتر، این است که نسبت به درستی و صحت سند ارائه شده شک و تردید وجود داشته باشد. به این ترتیب در صورتی که یکی از طرفین دعوا بگوید که نسبت به اصالت این سند شک و تردید دارد و نسبت به آن معترض است، آن وقت دادگاه به بررسی بیشتر اصالت سند ورود پیدا می کند.

حال در صورتی که شخصی به سند استناد نموده ، هم چنان از این سند استفاده کند، دادگاه در مورد اصالت آن بررسی می کند اما اگر با اعتراض طرف مقابل، مستند به سند نیز از آن دست بکشد، پرونده ی رسیدگی به اصالت سند نیز بسته می شود!

پس باید بدانید که شرط اولیه برای ورود دادگاه به این مسئله دو چیز است: شک و تردید یکی از طرفین به اصالت سند و در نهایت اعتراض به آن!

نکته ی دیگری که باید بدانید این است که موثر بودن سند مربوطه در دعوا هم شرایط دیگری است که با توجه به آن دادگاه نسبت به بررسی اصالت سند اقدام می کند. در صورتی که سند مزبور در دعوا بی تاثیر باشد، دادگاه هم زحمت بررسی بیشتر را به خود نخواهد داد.

روش هایی که دادگاه برای اصالت سند به کار می برند

همان طور که گفتیم دادگاه روش های مخصوصی برای تشخیص اصالت سند دارد.

اولین کاری که دادگاه برای رسیدگی به اصالت سند انجام می دهد این است که آن را با دیگر شواهد و مدارک موجود در پرونده تطبیق می دهد. در صورتی که همه ی مدارک با هم تطابق داشتند، آن گاه رای به اصالت سند مزبور خواهد داد.

مرحله ی بعدی این است که امضا و دست خط موجود در این سند را با دیگر اسناد تطبیق می دهد. دادگاه روش خاصی برای تطبیق مهر و امضای سند دارد که مهم ترین آن شیوه ی تراشیدگی آن است.

روش دیگری که به کار می برد این است که از فردی که سند منتسب به اوست تست دست خط و امضا می گیرد تا صحت سند را بررسی نماید.

راه های دیگری هم برای اثبات صحت سند وجود دارد که در مقاله ی دیگری به طور کامل به آن خواهیم پرداخت!

قرینه صحت سند یعنی چه؟

همان طور که گفتیم دادگاه برای اثبات اصالت سند، راه های مختلفی را در پیش می گیرد که یکی از آن ها اخذ نمونه امضا و دست خط است. در صورتی که فرد برای گرفتن نمونه، حاضر نشود یا این که نخواهد نمونه امضا و دست خط از وی گرفته شود به عنوان قرینه صحت سند تلقی می شود. به این معنی که احتمالاً ادعای معترض مبنی بر عدم درستی سند مزبور درست بوده است.

دادگاه عموماً برای اثبات صحت سند یا از مدارک موجود در پرونده برای تطبیق استفاده می کند و یا این که از رونوشت دست خط فرد در بانک ها یا ادارات استفاده می کند تا مشخص شود آیا سند ارائه شده درست است یا خیر!

اثبات صحت صدور سند

همان طور که گفتیم یکی از رایج ترین روش هایی که برای اثبات سند به کار برده می شود، مراجعه به دفاتر ثبت اسناد رسمی و استعلام از آن هاست. اما متاسفانه برخی مواقع سندی که در مورد آن صحبت می کنیم سندی عادی است و امکان استعلام صحت صدور آن از طریق دفاتر ثبت وجود ندارد.

مشخصاً اثبات چنین اسنادی در دادگاه سخت تر است. به خصوص زمانی که صحت آن ها مورد اعتراض و تردید قرار گرفته باشد. به همین دلیل است که همواره توصیه می کنیم به هنگام عقد تمام معاملات و قراردادها حتما از سند رسمی استفاده کنید و طرفین قرارداد باید ملزم به ثبت سند رسمی باشند.

در مورد اثبات صحت صدور سند رسمی کار چندان سختی در پیش نیست. کافیست به دفترخانه ای مراجعه کنید که سند در آن ثبت شده است. البته بیشتر مواقع دادگاه به شخصه اقدام به استعلام خواهد کرد و نیازی به مراجعه حضوری شما نخواهد بود.

در مورد دعاوی مربوط به املاک که سند رسمی بخش مهمی از روند اثبات مالکیت به حساب می آید، داشتن سند رسمی واقعا مهم و ضروری است چرا که بدون داشتن سند رسمی امکان رسیدگی به پرونده وجود ندارد.

متاسفانه بارها دیده ایم که در اثر اعتماد بی جا در معامله، فرد دچار ضرر و زیان های جبران ناپذیری شده است. این مسئله به خصوص در مورد قراردادهایی که میان اعضای خانواده بسته می شود، رخ می دهد. افراد به دلیل اعتمادی که به هم دارند از ثبت اسناد رسمی خودداری می کنند و به نوشتن سندی عادی میان همدیگر اکتفا می کنند.

باید به شما بگوییم که به راحتی می توان نسبت به صحت این دسته از مدارک تردید داشت. پس توصیه ی اصلی ما این است که به هیچ وجه مسائل خانوادگی را درگیر مسائل مالی نکنید و حتما سند رسمی در اختیار داشته باشید.

ادعای انکار و تردید نسبت به سند عادی

نکته ای که دانستن آن حائز اهمیت بسیار است این می باشد که نوع انکار و تردید نسبت به اسناد، ممکن است دو شکل و شیوه داشته باشد:

اولین نوع از انکار سند عادی این است که فرد مقابل نسبت به خود سندی مشکلی نداشته باشد اما در مورد موضوعات و مواردی که در آن درج شده انکار و تردید داشته باشد. این نوع از انکار بیشتر مواقع در مورد ادعاهایی مانند بطلان سند، فسخ معامله و عدم انجام تعهد صادق است. قرار رسیدگی به اصالت سند

نوع دیگری از انکار و تردید در مورد سند عادی هم وجود دارد که به شکل ظاهری سند خرده می گیرد. در حقیقت در این نوع از ادعا، دعوای جعل یا مخدوش بودن سند را می توان عنوان کرد.

به عنوان مثال ممکن است یکی از اسناد پرونده، چک یا سفته ای باشد که خواهان به عنوان سند پرونده ارائه کرده باشد. اما خوانده اظهار کند که این چک یا سفته مخدوش شده یا شخص دیگری غیر از او، آن را پشت نویسی کرده باشد. در این شرایط دادگاه نیز با توجه به شیوه هایی که در بالای همین مقاله ذکر کردیم، به اعتراض رسیدگی می کند.

چگونگی تشخیص سند جعلی

در مورد اسنادی که رواج بیشتری دارند مانند شناسنامه، گواهینامه، کارت ملی و… می توان با یک استعلام ساده جعلی یا غیر جعلی بودن آن را مشخص کرد. اما در مورد مدارک و پرونده هایی که در دادگاه به عنوان سند ارائه می شوند( مانند قولنامه، مبایعه نامه و ….) ماجرا اندکی پیچیده تر خواهد بود.

همان طور که گفتیم، برای اثبات جعلی بودن می توان از روش تطبیق استفاده کرد. به این ترتیب که دستخط، امضا یا مهر سند را با دیگر اسنادی که در پرونده موجود است، تطبیق می دهند. در صورتی که سند دیگری در پرونده وجود نداشته باشد، دادگاه می تواند از تمام ادارات دولتی و شهرداری، استعلام بگیرد و نمونه امضا، دستخط یا مهر فرد را درخواست کند.

در نهایت در قرار رسیدگی به اصالت سند ، مدارک با هم تطبیق داده می شوند و چنان چه کارشناس اعلام نماید که مدارک و اسناد صحت دارند، ادعای جعل دیگر مورد بررسی و تحقیق بیشتر قرار نخواهد گرفت.

به خاطر داشته باشید که هرگونه اقدام اشتباه در رابطه با پرونده می تواند کار شما را سخت تر کند. پس توصیه می کنیم قبل از هر چیزی با یک وکیل خبره و ماهر مشورت نمایید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *